کبوترانه ١
فکر می کنم به اینکه من چرا کبوترم؟
یا چرا ستاره می وزد به سمت باورم؟
سایه پر ... پرند ه ،سایه گرگ ، من شروع می ....
می رسم به لحظه های اشتباه مادرم
مادرم شروع می کند دوباره درد را
« لا لا لا لا لا لا لا بخواب سایه سرم »
فکر می کنم به اینکه سایه سرش چرا؟
کوچکم و ره به این معادله نمی برم
« لا بخواب کودکم، عزیزکم بخواب لا
خواب لحظه لحظه های بچگی ببین
یا برای مادرت که آسمان نبوده است
یک ستاره از شب همیشه خدا بچین »
چشمهای خسته اش مرا به خواب می برد
ناگهان ستاره می شود تمام پیکرم
فکر می کنم به ابتدا به اینکه من چرا ؟
، از خودم به سمت سایه های خسته می پرم
سایه خسته پر، پرنده می چکد از آسمان
تازه می رسم به اینکه من چرا کبوتر
چارده قدم چکیده از خودش به آرزو
چارده قدم به اینکه تا همیشه همسرم ...
عاشق – ش نبوده ، آرزو نکرده ، فکرهم
جز به اینکه ماه ساده دل شریک بسترم –
- می شود، نمی شود پرنده +گرگ = زند گی
- من در این دوبا ره های دربه در شناورم
فصل بعد سایه خسته ، سایه گرگ ، منتظر
می رسد دوباره زن ، زنی که نیست ، مادرم
پر کشیده سمت جاده های بی کسی و من
بار بالهای خسته اش چه زجر آورم
خواب دیده ای عزیزکم ، بلند شو، نترس
خواب دیده ، تب نکرده ، شعر گفته دخترم
شعر گفته یا ...
{من فقط ساکتم و فکر می کنم ...
م – آرین
تبلیغات 
